จารุณี's profilepOo~*---ขอบคุนเหลือเกิน_...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
pOo~*---ขอบคุนเหลือเกิน_ความผูกพันที่ทำให้รัก ขอบคุนเหลือเกิน_รักที่เปนมากกว่าความผูกพัน**ก้อได้แต่ช้ำ..เมื่อรู้ว่าสิ่งที่ชั้นหวังมานาน..เปนแค่จินตนาการของคน "โง่ งมงาย"..เจ็บแทบตาย..แต่ทั้งใจก้อยังรักเทอ..
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
|
February 27 เคยไหม...เคยไหม . . . ที่รักใครมาก จนไม่สนใจว่าเขาจะเป็นยังไง จะดี จะร้ายแค่ไหน เคยไหม . . .ที่ยอมทำได้ทุกอย่าง เพื่อให้เขามีความสุข ถึงแม้ว่าตัวเราจะทุกข์ เคยไหม . . . ที่นึกถึงเขาทุกลมหายใจ นึกถึงเขาทุกครั้งที่หลับตา เคยไหม . . . ที่เชื่อมั่นในคำสัญญาของเขา ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่มีวันเป็นไปได้ เคยไหม . . . ที่ยอมทำทุกอย่าง แม้ต้องเสียใจ เพื่อแค่ให้เขายังอยู่กับเราต่อไป เคยไหม . . . ที่ไว้ใจ เชื่อใจเขา ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาเป็นคนที่ไว้ใจไม่ได้ เคยไหม . . . ที่ถูกใครทำร้ายหัวใจ แล้วยังยอมให้เขากลับมาทำร้ายเหมือนเดิม เคยไหม . . . ที่ตลอดเวลาที่คบกับเขาแล้วถูกโกหก แต่ก็ยังเชื่อคำพูดเขา เคยไหม . . . ที่เขาทำในสิ่งที่อภัยให้ไม่ได้ แต่ก็ยังอภัยให้เขา เคยไหม . . . ที่ต้องให้โอกาสเขาเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ เคยไหม . . . ที่คิดถึงเขา แล้วนั่งร้องไห้อยู่คนเดียวบ่อยๆ เคยไหม . . . ที่อยากให้เขากลับมาอยู่ข้างกายเรา ทั้งที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ เคยไหม . . . ที่ห่วงใครมาก ๆ จนไม่อยากให้ไปไหน เคยไหม . . . ที่ทำตัววุ่นวาย จนทำให้เขารู้สึกรำคาญ เคยไหม . . . ก่อนที่จะทำอะไรลงไป จะต้องนึกถึงความรู้สึกเขาก่อน เคยไหม . . . ที่ขี้หึง หึงแม้กระทั่งรู้ว่ามันเป็นเรื่องล้อเล่น เคยไหม . . . ที่แค่เขาชมใคร ว่าสวย ว่าน่ารัก เราก็เก็บมาคิดมากจนทะเลาะกัน เคยไหม . . . ที่อยากจะทำตัวให้ดูดี ให้น่ารัก เพื่อที่จะไม่ให้เขาไปสนใจใคร August 07 ก้อแลยแย่ก้อไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเป็นแบบนี้
อันที่จนิงก้อไม่เกี่ยวอะไรกะเราซะหน่อย แต่เรื่องที่มันผ่านไปแล้วก้อปล่อยให้มันแล้วไปเถอะ จะไปเก็บมาคิดมากทำไมก้อไม่รู้เหมือนกัน แค่รู้สึกผิดหวังเล้กน้อยเท่านั้นเอง แล้วก้อโกรธนิดหน่อยมั้งนะ แล้วในวันที่เรารู้สึกแย่ กลับไม่มีใครที่มาอยู่เคียงข้างเราเลย
ปล่อยให้เราต้องร้องไห้อยู่คนเดียว ไม่มีใครที่จะมาปลอบใจเลยแม้แต่คนเดียว ก้อเพราะว่าเรามีบางอย่างที่บอกใครไม่ได้นะสิ เพราะบอกไปก้อจะยิ่งแย่กว่าเดิม ไม่มีใครรู้ว่าเรารู้สึกยังไง ไม่มีใครรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเรา ก้อนั่นนะสิ จะมีใครรู้ได้ไง ในเมื่อตัวเราเองยังไม่รู้เลย แล้วใครที่ไหนจะมารู้จักตัวตนที่แท้จริงของเรา ก้อคงไม่มีใครที่จะมาเป็นคนแบบนี้
"ฉันจะอยู่ข้างๆเธอ ข้างๆเธอเมื่อเธอต้องการ แค่คนที่ปลอบใจ
ฉันจะอยู่ข้างๆเธอ ตรงนี้ไปเมื่อใดที่เหนื่อยล้า และเศร้าใจ
ฉันจะอยู่ข้างๆเธอ ข้างๆเธอ ข้างๆเธอ"
....
ก้อคงไม่มีคนๆ นั้นหรอก
แต่ก้อตลกดีเหมือนกันนะ ที่มีคนมาชอบหลายคน แต่ก้อไม่ไปชอบเค้า
กะโหลกจริง ๆ เลย สุดท้าย ก้อต้องร้องไห้คนเดียว +++เมื่อคุณรอคอยความรักที่ไม่อาจครอบครองได้ คุณอาจจะต้องพลาดรักแท้จากใครคนอื่นๆ ไป? June 22 เหนื่อย私がほねみにしみって"ของที่เธอไม่ได้รัก" สักพักเธอคงจะขว้างทิ้ง
ต่างกับสิ่งที่รักจริง เธอกับทิ้งไม่ลง ของบางอย่างที่เธอรัก แม้จะนานสักเพียงไหน เก่าจนแทบดูไม่ได้ เธอก็ยังชื่นชม ของที่เธอไม่ได้รัก สักพักเธอคงจะขว้างทิ้ง ต่างจากสิ่งที่รักจริง เธอกับทิ้งไม่ลง ---------เธอยังคงไม่ลืมเขา----------เขาที่เธอนั้นฝังใจ แม้จะนานสักเท่าไร ก็ยังคิดถึงเรื่อยมา เธอก็คงจะเลือกเขา ถ้าเขาจะกลับมาหา และฉันก็รู้ว่า ฉันต้องไปอยู่ดี นึกหรือว่าจะไม่รู้ นึกหรือว่าจะไม่เห็น รูปเก่าๆ พร้อมลายเซ็น คนที่เธอมีใจ ฉันที่อยู่ข้างๆ เธอ แค่เป็นเงาข้างๆ กาย แต่ลึกๆ ของหัวใจ-----------ไม่ได้อยู่ในสายตา------------ ------เธอยังคงไม่ลืมเขา------ เขาที่เธอนั้นฝังใจ แม้จะนานสักเท่าไร ก็ยังคิดถึงเรื่อยมา เธอก็คงจะเลือกเขา ถ้าเขาจะกลับมาหา และฉันก็รู้ว่า------ฉันต้องไปอยู่ดี และฉันก็รู้ว่า ------- ต้องเสียน้ำตาอยู่แล้ว... --------------------------------------------------ฉันไม่ใช่ตัวจริง เหนื่อยมากมายเลย กิจกรรมเยอะๆๆมากๆๆ
เดี๋ยวนี้พอกลับถึงห้องหัวถึงหมอนก้อหลับสนิทยันเช้า
มีเมื่อคืนนี้หละที่นอนไม่หลับดิ้นไปดิ้นมาจั๊กเปนไร
เงินก้อไม่มี เดือนนี้ทำไมมันแย่อย่างนี้นะ
จน เครียด กินเหล้า เฮ้ย นมต่างหาก
June 06 จบแล้วสินะความภาคภูมิใจนี้มันจบลงแล้วหละ ประเพณีเชียร์กลางของรุ่นกาลพฤกษ์ที่ 44
อกเอ๋ย เคยชม เคยชิด เคยเชย เคยใกล้
ครั้งก่อนแต่ไร ฝากหัวใจเฝ้ารักรำพัน
ถิ่นสุขสันต์ดังวิมาน เหนือคำจำนัล
ร่มสวรรค์ดั่งฟ้านั้นเสกสรรค์ประทาน
ยามนี้จำไกลดวงใจของฉันหมองไหม้
แสนเศร้าฤทัย สุดหักใจหลงรักไม่คลาย
แต่ก่อนนั้นความสัมพันธ์เคยแนบแอบกาย
หักใจไม่วาย อยากเยี่ยมกรายหายเศร้าระทม
มอดินแดงยามนี้ .. คืนนี้ .. เดี๋ยวนี้คงเศร้า..
ทุกค่ำเช้าแสนปวดร้าวเมื่อเราจากกัน
ครั้งก่อนเคยภัก ร่วมใจรักร่วมใจกัน
เคยร่วมใจฝันเพื่อสร้างสรรค์สวรรค์แดนดิน
ขื่นขม ตรอมตรมระทมยามหวนรำพึง
ครั้งหนึ่งเคนตรึง เคยคะนึงซาบซึ้งวิณญา
ร่มกาลพฤกษ์เฝ้าแต่นึกไม่หวนคืนมา
แสนเศร้าอุรา สุดปรารถนา ใฝ่หามาชม..
น้ำตาของน้องใหม่และพี่เลี้ยงน้องใหม่
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
ตอนนี้กูเข้าใจความรู้สึกที่แตกต่าง ของรุ่นพี่ และรุ่นน้อง
หมายความว่ากูเคยอยู่ในฐานะของทั้งสองอย่างนี้
ความรู้สึกของรุ่นน้องเมื่อปีที่แล้ว
***กูรู้แต่ว่ากูรักพี่ รักเพื่อนในกลุ่มของกูและกลุ่มอื่นๆๆ
รักในสถาบัน และมีความต้องการอยากได้รุ่นกาลพฤกาที่ 43 มากๆ
***แต่ว่าในอีกด้านนึงก้อคือ ความรู้สึกที่ว่า พี่เลี้ยงน้องใหม่แกล้งแสดงละคร
ละครประเพรีเชียร์กลาง ที่ต้องมากราบน้อง มาทำเปนร้องไห้ให้น้องสงสาร
รู้สึกว่ามันเปนหน้าที่ๆพี่เค้าต้องทำ แต่กูก้อยังร้องไห้เพราะว่ากูรักพี่ๆเค้าไม่อยากให้พี่เค้าทำแบบนี้เลย
แต่...
ในทางตรงกันข้ามเมื่อกูเปนพี่เลี้ยงน้องใหม่
***กูรู้สึกรักน้องจิงๆๆ ต้องการทำให้น้องมีความสุข
กูอยากให้น้อง รักกู รักพี่ รักเพื่อน และรักในสถาบัน
***แต่ในหน้าที่อีกหน้าที่นึง กูรู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับน้อง
กูรู้ทุกอย่าง แต่ที่กูรู้คือกูแสดงออกมาด้วยใจจริง
กุไม่ต้องเสแสร้งแกล้งร้องไห้ กุไม่ต้องบีบน้ำตาเพื่อให้น้องสงสาร
ที่กูร้องเพราะน้องกูไง ทำไมน้องกูต้องดดนทำแบบนี้
ทำไมมาทำน้องที่กูรักต้องร้องไห้ ทำไมมาทำเพื่อนกูร้องไห้
ทำไมมาทำพี่กูร้องไห้ ทุกอย่างที่กูทำในวันนั้น มันมาจากใจจริง
แล้วยังมาโดนว่าจากกาลพฤกษ์ช่ออื่นๆๆอีก
คุณไม่ได้มาทำงานตรงนี้คุณไม่รู้หรอกว่ามันเหนื่อยลำบากแค่ไหน
กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ เราต้องอดหลับอดนอน บ้านก้อไม่ได้กลับ
เงินก้อไม่ได้ ยังต้องมาเสียตังอีก
อันนี้กูไม่ได้บ่น แต่กุเล่าให้ฟัง
กูรู้ว่ามันต้องเปนอย่างนั้น
แต่กุก้อเลือกที่จะทำ ทำเพื่อน้องใหม่ ทำเพื่อเชียร์กลาง และทำเพื่อมหาวิทยาลัย
เชียร์กลางจะต้องมีต่อไป จะไม่มีคัยมาล้มเลิกเชียร์กลางนี้ไปได้
มาถึงตอนนี้ ....
ก้อขอต้อนรับกาลพฤกษ์ช่อใหม่ ช่อที่ 44
ขอให้น้องๆ ทุกคน ภูมิใจในความเปนเลือดสีอิฐ
ภูมิใจในสถาบันแห่งนี้
เพราะที่นี่จะให้ความรัก ความอบอุ่น กับน้องทุกคนเหมือนบ้านหลังที่สอง
และขอให้ใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยอย่างมีความสุข
เก็บเกี่ยวประสบการณ์ในช่วงเฟรชชี่ให้มากที่สุด
เพราะ...ในชีวิตนึงมีแค่ครั้งเดียวเท่านั้น(นอกจากว่าน้องจะซิว)
พี่ปูคิดถึงน้องๆกลุ่มที มากมายเลย
เดี๋ยววันบายศรีก้อจะได้เจอหน้าน้องๆๆแล้ว
คิคิ
แล้วเจอกันนะน้องรั
รักน้องจริงอย่างทิ้งน้องนะ 55+
June 03 อีกไม่กี่นาทีวันนี้เปนวันเชียร์กลางวันสุดท้ายแล้ว
น่าใจหายจังนะ
เวลาของการเปนพี่เลี้ยงน้องใหม่ใกล้จะหมดลงแล้วหรอ
ระยะเวลาสามเดือนที่เฝ้ารอน้องใหม่มันหมดลงแล้วหรอ
ทำไมเวลาของความสุข เวลาของการที่เราได้เหนรอยยิ้มของน้องใหม่มันหมดลงแล้วหรอ
แต่ก้อไม่เปนไร เราถือว่าเราได้ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีมากที่สุดแล้ว
เราส่งน้องใหม่ได้แค่นี้
วันข้างหน้าต่อไปก้อขอให้น้องๆๆ มีความสุขในรั้วมหาวิทยาลัย
และอย่าลืมทำประโยชน์เพื่อนส่วนรวม
เพื่อมหาวิทยาลัยของเรา
เพื่อน้องๆ ที่จะมาเปนกาลพฤกษ์ช่อใหม่ในวันข้างหน้า
วันนี้ก้อสู้ๆๆ สู้ตายเลย
ไม่ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นก้ออย่าร้องไห้ให้น้องเหนนะตะเอง
จะทำได้อะป่าวเนี่ย เหอๆ
รักน้องใหม่ทุกคนเลย
รักพี่เลี้ยงน้องใหม่
รักพี่ๆเทคนิคเชียร์
รักม.ขอนแก่นด้วย
....สุดท้าย....
คิดถึงคุงแม่จังเยยย
อยากกอดคุงแม่จังเยยคะ
รักแม่ที่สุดในโลกกว้างเลย
|
|||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
