Profiel van จารุณีpOo~*---ขอบคุนเหลือเกิน_...Foto'sWeblogLijstenMeer  |  Extra Help |
|
27 februari เคยไหม...เคยไหม . . . ที่รักใครมาก จนไม่สนใจว่าเขาจะเป็นยังไง จะดี จะร้ายแค่ไหน เคยไหม . . .ที่ยอมทำได้ทุกอย่าง เพื่อให้เขามีความสุข ถึงแม้ว่าตัวเราจะทุกข์ เคยไหม . . . ที่นึกถึงเขาทุกลมหายใจ นึกถึงเขาทุกครั้งที่หลับตา เคยไหม . . . ที่เชื่อมั่นในคำสัญญาของเขา ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่มีวันเป็นไปได้ เคยไหม . . . ที่ยอมทำทุกอย่าง แม้ต้องเสียใจ เพื่อแค่ให้เขายังอยู่กับเราต่อไป เคยไหม . . . ที่ไว้ใจ เชื่อใจเขา ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาเป็นคนที่ไว้ใจไม่ได้ เคยไหม . . . ที่ถูกใครทำร้ายหัวใจ แล้วยังยอมให้เขากลับมาทำร้ายเหมือนเดิม เคยไหม . . . ที่ตลอดเวลาที่คบกับเขาแล้วถูกโกหก แต่ก็ยังเชื่อคำพูดเขา เคยไหม . . . ที่เขาทำในสิ่งที่อภัยให้ไม่ได้ แต่ก็ยังอภัยให้เขา เคยไหม . . . ที่ต้องให้โอกาสเขาเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ เคยไหม . . . ที่คิดถึงเขา แล้วนั่งร้องไห้อยู่คนเดียวบ่อยๆ เคยไหม . . . ที่อยากให้เขากลับมาอยู่ข้างกายเรา ทั้งที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ เคยไหม . . . ที่ห่วงใครมาก ๆ จนไม่อยากให้ไปไหน เคยไหม . . . ที่ทำตัววุ่นวาย จนทำให้เขารู้สึกรำคาญ เคยไหม . . . ก่อนที่จะทำอะไรลงไป จะต้องนึกถึงความรู้สึกเขาก่อน เคยไหม . . . ที่ขี้หึง หึงแม้กระทั่งรู้ว่ามันเป็นเรื่องล้อเล่น เคยไหม . . . ที่แค่เขาชมใคร ว่าสวย ว่าน่ารัก เราก็เก็บมาคิดมากจนทะเลาะกัน เคยไหม . . . ที่อยากจะทำตัวให้ดูดี ให้น่ารัก เพื่อที่จะไม่ให้เขาไปสนใจใคร 07 augustus ก้อแลยแย่ก้อไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเป็นแบบนี้
อันที่จนิงก้อไม่เกี่ยวอะไรกะเราซะหน่อย แต่เรื่องที่มันผ่านไปแล้วก้อปล่อยให้มันแล้วไปเถอะ จะไปเก็บมาคิดมากทำไมก้อไม่รู้เหมือนกัน แค่รู้สึกผิดหวังเล้กน้อยเท่านั้นเอง แล้วก้อโกรธนิดหน่อยมั้งนะ แล้วในวันที่เรารู้สึกแย่ กลับไม่มีใครที่มาอยู่เคียงข้างเราเลย
ปล่อยให้เราต้องร้องไห้อยู่คนเดียว ไม่มีใครที่จะมาปลอบใจเลยแม้แต่คนเดียว ก้อเพราะว่าเรามีบางอย่างที่บอกใครไม่ได้นะสิ เพราะบอกไปก้อจะยิ่งแย่กว่าเดิม ไม่มีใครรู้ว่าเรารู้สึกยังไง ไม่มีใครรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเรา ก้อนั่นนะสิ จะมีใครรู้ได้ไง ในเมื่อตัวเราเองยังไม่รู้เลย แล้วใครที่ไหนจะมารู้จักตัวตนที่แท้จริงของเรา ก้อคงไม่มีใครที่จะมาเป็นคนแบบนี้
"ฉันจะอยู่ข้างๆเธอ ข้างๆเธอเมื่อเธอต้องการ แค่คนที่ปลอบใจ
ฉันจะอยู่ข้างๆเธอ ตรงนี้ไปเมื่อใดที่เหนื่อยล้า และเศร้าใจ
ฉันจะอยู่ข้างๆเธอ ข้างๆเธอ ข้างๆเธอ"
....
ก้อคงไม่มีคนๆ นั้นหรอก
แต่ก้อตลกดีเหมือนกันนะ ที่มีคนมาชอบหลายคน แต่ก้อไม่ไปชอบเค้า
กะโหลกจริง ๆ เลย สุดท้าย ก้อต้องร้องไห้คนเดียว +++เมื่อคุณรอคอยความรักที่ไม่อาจครอบครองได้ คุณอาจจะต้องพลาดรักแท้จากใครคนอื่นๆ ไป? 22 juni เหนื่อย私がほねみにしみって"ของที่เธอไม่ได้รัก" สักพักเธอคงจะขว้างทิ้ง
ต่างกับสิ่งที่รักจริง เธอกับทิ้งไม่ลง ของบางอย่างที่เธอรัก แม้จะนานสักเพียงไหน เก่าจนแทบดูไม่ได้ เธอก็ยังชื่นชม ของที่เธอไม่ได้รัก สักพักเธอคงจะขว้างทิ้ง ต่างจากสิ่งที่รักจริง เธอกับทิ้งไม่ลง ---------เธอยังคงไม่ลืมเขา----------เขาที่เธอนั้นฝังใจ แม้จะนานสักเท่าไร ก็ยังคิดถึงเรื่อยมา เธอก็คงจะเลือกเขา ถ้าเขาจะกลับมาหา และฉันก็รู้ว่า ฉันต้องไปอยู่ดี นึกหรือว่าจะไม่รู้ นึกหรือว่าจะไม่เห็น รูปเก่าๆ พร้อมลายเซ็น คนที่เธอมีใจ ฉันที่อยู่ข้างๆ เธอ แค่เป็นเงาข้างๆ กาย แต่ลึกๆ ของหัวใจ-----------ไม่ได้อยู่ในสายตา------------ ------เธอยังคงไม่ลืมเขา------ เขาที่เธอนั้นฝังใจ แม้จะนานสักเท่าไร ก็ยังคิดถึงเรื่อยมา เธอก็คงจะเลือกเขา ถ้าเขาจะกลับมาหา และฉันก็รู้ว่า------ฉันต้องไปอยู่ดี และฉันก็รู้ว่า ------- ต้องเสียน้ำตาอยู่แล้ว... --------------------------------------------------ฉันไม่ใช่ตัวจริง เหนื่อยมากมายเลย กิจกรรมเยอะๆๆมากๆๆ
เดี๋ยวนี้พอกลับถึงห้องหัวถึงหมอนก้อหลับสนิทยันเช้า
มีเมื่อคืนนี้หละที่นอนไม่หลับดิ้นไปดิ้นมาจั๊กเปนไร
เงินก้อไม่มี เดือนนี้ทำไมมันแย่อย่างนี้นะ
จน เครียด กินเหล้า เฮ้ย นมต่างหาก
06 juni จบแล้วสินะความภาคภูมิใจนี้มันจบลงแล้วหละ ประเพณีเชียร์กลางของรุ่นกาลพฤกษ์ที่ 44
อกเอ๋ย เคยชม เคยชิด เคยเชย เคยใกล้
ครั้งก่อนแต่ไร ฝากหัวใจเฝ้ารักรำพัน
ถิ่นสุขสันต์ดังวิมาน เหนือคำจำนัล
ร่มสวรรค์ดั่งฟ้านั้นเสกสรรค์ประทาน
ยามนี้จำไกลดวงใจของฉันหมองไหม้
แสนเศร้าฤทัย สุดหักใจหลงรักไม่คลาย
แต่ก่อนนั้นความสัมพันธ์เคยแนบแอบกาย
หักใจไม่วาย อยากเยี่ยมกรายหายเศร้าระทม
มอดินแดงยามนี้ .. คืนนี้ .. เดี๋ยวนี้คงเศร้า..
ทุกค่ำเช้าแสนปวดร้าวเมื่อเราจากกัน
ครั้งก่อนเคยภัก ร่วมใจรักร่วมใจกัน
เคยร่วมใจฝันเพื่อสร้างสรรค์สวรรค์แดนดิน
ขื่นขม ตรอมตรมระทมยามหวนรำพึง
ครั้งหนึ่งเคนตรึง เคยคะนึงซาบซึ้งวิณญา
ร่มกาลพฤกษ์เฝ้าแต่นึกไม่หวนคืนมา
แสนเศร้าอุรา สุดปรารถนา ใฝ่หามาชม..
น้ำตาของน้องใหม่และพี่เลี้ยงน้องใหม่
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
ตอนนี้กูเข้าใจความรู้สึกที่แตกต่าง ของรุ่นพี่ และรุ่นน้อง
หมายความว่ากูเคยอยู่ในฐานะของทั้งสองอย่างนี้
ความรู้สึกของรุ่นน้องเมื่อปีที่แล้ว
***กูรู้แต่ว่ากูรักพี่ รักเพื่อนในกลุ่มของกูและกลุ่มอื่นๆๆ
รักในสถาบัน และมีความต้องการอยากได้รุ่นกาลพฤกาที่ 43 มากๆ
***แต่ว่าในอีกด้านนึงก้อคือ ความรู้สึกที่ว่า พี่เลี้ยงน้องใหม่แกล้งแสดงละคร
ละครประเพรีเชียร์กลาง ที่ต้องมากราบน้อง มาทำเปนร้องไห้ให้น้องสงสาร
รู้สึกว่ามันเปนหน้าที่ๆพี่เค้าต้องทำ แต่กูก้อยังร้องไห้เพราะว่ากูรักพี่ๆเค้าไม่อยากให้พี่เค้าทำแบบนี้เลย
แต่...
ในทางตรงกันข้ามเมื่อกูเปนพี่เลี้ยงน้องใหม่
***กูรู้สึกรักน้องจิงๆๆ ต้องการทำให้น้องมีความสุข
กูอยากให้น้อง รักกู รักพี่ รักเพื่อน และรักในสถาบัน
***แต่ในหน้าที่อีกหน้าที่นึง กูรู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับน้อง
กูรู้ทุกอย่าง แต่ที่กูรู้คือกูแสดงออกมาด้วยใจจริง
กุไม่ต้องเสแสร้งแกล้งร้องไห้ กุไม่ต้องบีบน้ำตาเพื่อให้น้องสงสาร
ที่กูร้องเพราะน้องกูไง ทำไมน้องกูต้องดดนทำแบบนี้
ทำไมมาทำน้องที่กูรักต้องร้องไห้ ทำไมมาทำเพื่อนกูร้องไห้
ทำไมมาทำพี่กูร้องไห้ ทุกอย่างที่กูทำในวันนั้น มันมาจากใจจริง
แล้วยังมาโดนว่าจากกาลพฤกษ์ช่ออื่นๆๆอีก
คุณไม่ได้มาทำงานตรงนี้คุณไม่รู้หรอกว่ามันเหนื่อยลำบากแค่ไหน
กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ เราต้องอดหลับอดนอน บ้านก้อไม่ได้กลับ
เงินก้อไม่ได้ ยังต้องมาเสียตังอีก
อันนี้กูไม่ได้บ่น แต่กุเล่าให้ฟัง
กูรู้ว่ามันต้องเปนอย่างนั้น
แต่กุก้อเลือกที่จะทำ ทำเพื่อน้องใหม่ ทำเพื่อเชียร์กลาง และทำเพื่อมหาวิทยาลัย
เชียร์กลางจะต้องมีต่อไป จะไม่มีคัยมาล้มเลิกเชียร์กลางนี้ไปได้
มาถึงตอนนี้ ....
ก้อขอต้อนรับกาลพฤกษ์ช่อใหม่ ช่อที่ 44
ขอให้น้องๆ ทุกคน ภูมิใจในความเปนเลือดสีอิฐ
ภูมิใจในสถาบันแห่งนี้
เพราะที่นี่จะให้ความรัก ความอบอุ่น กับน้องทุกคนเหมือนบ้านหลังที่สอง
และขอให้ใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยอย่างมีความสุข
เก็บเกี่ยวประสบการณ์ในช่วงเฟรชชี่ให้มากที่สุด
เพราะ...ในชีวิตนึงมีแค่ครั้งเดียวเท่านั้น(นอกจากว่าน้องจะซิว)
พี่ปูคิดถึงน้องๆกลุ่มที มากมายเลย
เดี๋ยววันบายศรีก้อจะได้เจอหน้าน้องๆๆแล้ว
คิคิ
แล้วเจอกันนะน้องรั
รักน้องจริงอย่างทิ้งน้องนะ 55+
03 juni อีกไม่กี่นาทีวันนี้เปนวันเชียร์กลางวันสุดท้ายแล้ว
น่าใจหายจังนะ
เวลาของการเปนพี่เลี้ยงน้องใหม่ใกล้จะหมดลงแล้วหรอ
ระยะเวลาสามเดือนที่เฝ้ารอน้องใหม่มันหมดลงแล้วหรอ
ทำไมเวลาของความสุข เวลาของการที่เราได้เหนรอยยิ้มของน้องใหม่มันหมดลงแล้วหรอ
แต่ก้อไม่เปนไร เราถือว่าเราได้ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีมากที่สุดแล้ว
เราส่งน้องใหม่ได้แค่นี้
วันข้างหน้าต่อไปก้อขอให้น้องๆๆ มีความสุขในรั้วมหาวิทยาลัย
และอย่าลืมทำประโยชน์เพื่อนส่วนรวม
เพื่อมหาวิทยาลัยของเรา
เพื่อน้องๆ ที่จะมาเปนกาลพฤกษ์ช่อใหม่ในวันข้างหน้า
วันนี้ก้อสู้ๆๆ สู้ตายเลย
ไม่ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นก้ออย่าร้องไห้ให้น้องเหนนะตะเอง
จะทำได้อะป่าวเนี่ย เหอๆ
รักน้องใหม่ทุกคนเลย
รักพี่เลี้ยงน้องใหม่
รักพี่ๆเทคนิคเชียร์
รักม.ขอนแก่นด้วย
....สุดท้าย....
คิดถึงคุงแม่จังเยยย
อยากกอดคุงแม่จังเยยคะ
รักแม่ที่สุดในโลกกว้างเลย
28 april เซง....-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
เบื่อโว้ยยยยยยยยยยยยยยย.....
อยากกลับบ้านแล้ว ไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อแล้ว
เหมือนไม่มีแรงเลยอะ
ไม่มีแรงที่จะทำไรเลย
คิดถึงพ่อ กะ แม่ที่รัก (ถึงแม้ว่าบางทีจะรำคานก้อตาม เหอๆ ชั่วจังนะ)
คิดถึงน้องสาว (สุดกวนทีนกุเลย)
คิดถึงบ้านรัก (ที่แสนจะเก่าไม่มีไร แต่ก้อมีความรักอยู่ในนั้นมากมาย)
คิดถึงเพื่อนรัก (ที่แม้ไม่ได้คุยไรกันก้อสบายใจได้)
คิดถึงหมารัก (อยากกอดมันจังเลย)
ตอนนี้เครียด ๆ มันมีหลายๆเรื่องมาทับทม ทำให้ใจเสียไปเหมือนกัน
ถึงแม้ว่าบางครั้งเคยอยากจะตาย แต่กุไม่มีวันทำร้ายตัวเองเด็ดขาด
เพราะกุรู้ว่ากุมีครอบครัวที่รอดูวันสำเร็จของกุอยู่
และกุก้อรอวันนั้นของกุเหมือนกัน จิง ๆ นะ
อยากคุยกะคัยก้อได้ที่ยอมรับในสิ่งที่กุเปน
กุไม่ใช่คนดีอะไร อาจจะเลวซะด้วยซ้ำ แต่ถ้ามีคนที่เข้าใจกึจิง ๆ ก้อคงจะดีนะ ว่ามั้ย
................................................ 22 april NONE*-*-*-*-*--*-**-*-*-*--*-*-*-*--*-*-*-*--*-*---*-*-*---***-*-*-
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่ากะลังทำไรอยู่ คิดไรอยู่ เปนแบบหมือนไม่มีความคิดอะไรอย่างนั้นเลย
มีคนเข้ามาจิงใจกะเราแต่ทำไมเรากลับรู้สึกว่ามันไม่ใช่เลยอะ บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไม
เปนเพราะว่าเรายังไม่พร้อมจะมีคัยรึป่าว ก้อไม่เข้าใจว่าทำไมต้องจิงจังขนาดนั้น
เราก้อแค่ไปอย่างนั้นเองไม่ได้คิดไรมาก หลายต่อหลายคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
คบไปได้สักพักเราก้อเบื่อเอง เบื่อที่จะต้องคุยเอาใจ เบื่อที่จะต้องทำหน้าที่แฟนที่ดี
ความรู้สึกมันเบื่อมากๆเลยตอนนี้อะ ไม่ใช่ว่าเค้าไม่ดีหรอก แต่เปนเพราะเราไม่ดีเองตะหาก
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ก้อต้องเข้าใจอะนะว่าตะเองเปนคนอย่างไง ยามรักก้อรักมากซะจน แต่ถ้าลองได้เลิกรักแล้วหละก้อ
ไม่มีทางกลับไปเหมือนเดิมแน่ๆ ทีเหนกันทุกวันนี้ ก้อเพราะทำไปงั้นหละ ไม่ได้คิดไรแล้ว
ไม่รักก้อคือไม่รัก จะให้กลับไปรักอีกมันคงไม่ได้แล้วหละ จิงมั้ย (ถามตะเองดูอีกรอบ)
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ถามว่าตอนนี้ชอบคัย ตัวเองยังไม่รู้เลย ว่าคนๆนี้ คือคนที่เราชอบจิงป่าว
ถามว่าตอนนี้เหงามั้ย เหงาสิ อยู่คนเดียว แต่ก้อแปลกดีเหมือนกันที่ชอบอยู่คนเดียว
ถามว่าตอนนี้อะมีความสุขรึป่าว คำตอบแน่นอนว่ามี แต่มันจะอยู่ได้อีกนานสักแค่ไหนกัน
ถามว่าตอนนี้ต้องการใครสักคนมั้ย แน่นอนว่าต้องการ แต่คนๆ นั้นจะมีจิงอยู่มั้ย นี่สิ ปันหา
และสุดท้าย
ถามว่าตอนนี้เปนตัวของตัวเองมั้ย คำตอบว่าไม่อะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันมันตอบไม่ได้อะ
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
จะมีไหมสักคนมาเปลี่ยนชีวิตของชั้นเทอคือคัย ที่จะรักจิงไม่ทอดทิ้งกันอยากจะรู้
จะมีไหมสักใจจะได้เจอเทอ อยากรู้เทอคือคัย ที่จะเปนรักสุดท้าย ของชั้นจิงๆสักที
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
แน่นอนว่า.................."เจ็บจนคุ้นเคยแต่ไม่ชอบเลยที่ต้องไม่เหลือคัย"
11 februari สองพี่น้องหลังจากคืนวันจันทร์ ที่ 5 กุมภา
พี่ชายโทมาชวนไปกินข้าว
O.k. มาหาถึงที่แล้ว
แต่เราต้องไปกับเพื่อนเลยบอกว่าไปเจอกันที่ร้าน
อือ
หลายนาทีถัดไป
พี่ไม่กินแล้ว
ไมอะ
ไม่หิวแล้ว
อ่าว (งง)
จากลับบ้านแล้ว
ง้ออยู่นาน
กลับก้อกลับ กลับดีดีนะ
พอเราถึงหอคิดมากคิดว่าจาโกรธที่ปล่อยหั้ยรอนานลยโทกลับไปหา
ปรากฏว่า พี่เค้าอยู่กะคัยก้อไม่รุ้
ก้อไม่เข้าใจว่าทามไมต้องโกหก โทไปยังมาบอกอีก ว่ากินข้าวอยู่
ในเมื่อ เมื่อกี้บอกว่าไม่หิว จากลับบ้าน
แค่นี้ก้อต้องโกหกกันด้วย
ไม่ชอบนิสัยของพี่อย่างนี้เลย
น้อยใจมากมาย
หลังจากวันนั้น บอกตามตรงนะว่าโกรธ ไม่อยากคุยด้วยเลยอะ
แล้วก้อเปนอย่างนี้จิงๆๆ เราไม่คุยกะพี่เค้าก่อนอะ
มีเรื่องงานมาก้อคุย แต่ความรู้สึกมันไม่เหมือนเก่าอะ
จนวันที่9 เราก้อโกรธมากเลยนะ
ไม่รู้ทามไมไม่เข้าใจเหมือนกัน
วันนั้นไม่ค่อยมีอารมด้วยมั้งเลยไม่ได้คุยอะไรกันมาก
แล้วคืนนี้คุยเอมเจอกันเลยพูดอะไรบางอย่างไป
ณ เวลา ห้าทุ่มกว่าๆๆ ของคืนวันที่ 9 กุมภา 2550
บทสนทนาของพี่น้องคู่หนึ่ง มีอยู่ว่า
ดีดี
ดีจร้า
ทามราย
คุยเอม
.
.
.
ว่างคุยด้วยได้ป่าว
ได้
คุยสิ
.
.
.
อืม
.
.
พุ่งนี้ไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดกันมั้ย
ไมอ่าน
ไมไม่อ่านอะ
เหนื่อย
ไม่อ่านจะสอบเลย
ไม่อ่านก้อไม่อ่าน
.
.
.
.
ไม่อยากจาถามหรอกนะว่าเปนไร รู้ว่าไม่ช่ายเพื่อนสนิทหรือคนที่พี่...จาไว้ใจได้ เดี๋ยวนี้เปนไร ไม่ค่อยจาสนทนากับน้อง สงสัยจาไม่มีความหมายหรือไม่ก้อไม่มีค่า
ลืมไปว่าเปงแค่น้องที่ไหนก้อไม่รู้ จะมาสนใจอะไร ไม่สบายกินยามาจาเปงอาทิดแล้วยังไม่หาย ไปหั้ยหมอตรวจดุอีกทีดีมั้ย พูดมากไปเดี๋ยวว่า ขอโทษนะที่วุ่นวาย
.
ซะงั้น
.
คัยกันแน่ที่จาพูดว่า เดี๋ยวนี้เปนไร ...ไม่ค่อยจาสนทนากับพี่ สงสัยจาไม่มีความหมายหรือไม่ก้อไม่มีค่า...
.
.
ก้อตะเองนั้นหละที่เปลี่ยนไป
ไม่คุยกะเค้าเอง
ก้อคิดว่าไม่อยากหั้ยไปวุ่นวาย
แล้วคิดว่าคงมีแผนจาก..มาแกล้งพี่...
ไม่ช่ายหละ
เลยไม่อยากจะคิดมากเพราะแค่นี้ก้อเหนื่อยแล้ว
อย่ามา
เปนเพราะ...ป่วยด้วยแหละ
อืม
กลัวเค้าจะว่าว่ามันสนิทมากเกินไปเค้าจาว่า...ว่าพาน้องไปในทางไม่ดี
ห่างกันไปมั้งก้อดีเหมือนกัน
เพราะ...อยากอยู่คนเดียว
ไม่อยากคุยกับคัย
อืม
สิ้นสุดบทสนทนาซะอย่างนั้นอะ
งงเลย
สงสัยว่าพี่เค้าคงไม่เหนเรามีค่าแล้วมั้ง ช่ายสิเรามันแค่คัยก้อไม่รู้
พี่เค้ามาหาเราก้อแค่ตอนที่ไม่มีคัย ไม่มีเพื่อนเลยมาหาเรา
เหอๆๆ ไม่เปงไร ในเมื่อเราทามดีที่สุดแล้ว
เมื่อในใจคิดไว้แล้วว่าพี่คนนี้คือพี่เรา เราก้อต้องดูแลหั้ยดีที่สุด
ถึงแม้ว่าเราจาดุไม่มีค่าในสายตาของพี่เค้า
แต่อย่างน้อยเราก้อได้ทามดีที่สุดแล้ว
ในเมื่อคืนนี้ไม่อยากคุยกะเราไม่อยากปรึกษาไรเราเราก้อไปบังคับไม่ได้
ถามว่าน้อยใจมั้ย
คำตอบคือช่าย เสียใจด้วยนะ ที่อยู่ๆๆก้อมาพุดอย่างนี้อะ
เส้านิดหน่อย ก้อคนเคยไปไหนด้วยกันมาทุกวัน มีไรก้อเล่าหั้ยฟัง
แต่มาวันนี้ไม่ยอมพูดไม่ยอมคุยเหมือนเคย ความรู้สึกมันก้อเจ็บนะ
วันรุ่งขึ้นทุกอย่างคงกลับมาเปนเหมือนเดิม
เพราะเราไม่ยอมหั้ยมันจบอย่างนี้หรอก
นานๆๆจามีพี่ที่ดี(รึป่าว) ดีสิ
ดีมากด้วย
แล้วมาถึงวันนี้เรากลับมาเปงพี่น้องที่ดีต่อกันเหมือนเดิม
ถึงแม้ว่าจารุ้สึกแปลกๆๆไม่เหมือนเก่า
แต่พอนานไปมันคงกลับมาเปนเหมือนเดิมเองหละ
26 januari เหมือนไม่มีค่าเลย*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
โปรดอย่าถามฉันเลยว่าจะมีไหมใคร
ที่จะห่วงจะรักเธอด้วยหัวใจ ในแบบที่เธอมี ในเมื่อเธอไม่มอง คนใกล้ๆซักที ฉันนั้นเจ็บรู้ไหมใกล้แบบนี้ แต่เหมือนไม่มีค่าเลย ตัวฉันเองก็กลัวเหมือนกัน ถ้าเธอรู้ว่าทุกคำ ที่ฉันพูดไปว่ารักกัน ไม่ใช่คำนั้นที่เธอต้องการ เมื่อเพื่อนรักกลายเป็นว่ารักเพื่อน ฟังแล้วดูเหมือนว่าใกล้กัน จริงๆแล้วคำนั้น มันห่างไกล เมื่อความรักฉันเป็นเหมือนอากาศ ที่คอยเคียงข้างเธอเรื่อยไป ไม่เคยเห็นเลยใช่ไหม ว่าใครรักเธอ ในเมื่อตัวฉันเองก็ไม่เคยมั่นใจ ว่าตัวเองจะดีได้มากมายอย่างใจเธอต้องการ หมื่นความรักที่มี ความสัมพันธ์เนิ่นนาน นั้นได้ถูกกั้นไว้ด้วยเส้นบางๆ ฉันไม่กล้าข้ามไป ตัวฉันเองก็กลัวเหมือนกัน ถ้าเธอรู้ว่าทุกคำ ที่ฉันพูดไปว่ารักกัน ไม่ใช่คำนั้นที่เธอต้องการ เมื่อเพื่อนรักกลายเป็นว่ารักเพื่อน ฟังแล้วดูเหมือนว่าใกล้กัน จริงๆแล้วคำนั้น มันห่างไกล เมื่อความรักฉันเป็นเหมือนอากาศ ที่คอยเคียงข้างเธอเรื่อยไป ไม่เคยเห็นเลยใช่ไหม ว่าใครรักเธอ โว..โฮ..โฮ้ เมื่อเพื่อนรักกลายเป็นว่ารักเพื่อน ฟังแล้วดูเหมือนว่าใกล้กัน จริงๆแล้วคำนั้น มันห่างไกล เมื่อความรักฉันเป็นเหมือนอากาศ ที่คอยเคียงข้างเธอเรื่อยไป ไม่เคยเห็นเลยใช่ไหม ว่าใครรักเธอ ไม่เคยเห็นเลยใช่ไหม ว่าใครรักเธอ......... ชอบเพลงนี้จังอะ
เพราะดีเพราะมากๆๆๆ
มิกกี้แนะนำหั้ยฟังมาอะ
พอได้ฟังแล้วก้อชอบ
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-* 04 januari HaPpY nEw YeAr'07สวัสดีปีใหม่
ปีหมูทอง
ขอให้ทุกคนมีความสุข
คิดสิ่งใดขอให้สมความปรารถนา
มีแฟนสวยๆหล่อกันทุกคนนะงับ
Happy New yeaR'07
Have a nice year!
Have a new life!
Have a good brain!
and...
Have Somebody Love
^----^
(+(00)+)
------>>>Mee Kwam
Suk Mag Mag na 25 december สุดท้าย ก้อเดินคนเดียววันนี้กูได้รุ่นแล้ว
เปงช่อกาสะลองกะเค้าซะที
ช่อที่ 32 ที่กูรอมานานแสนนาน
วันนี้แหละที่กูพร้อม
จะเปงผู้ให้ในวันต่อไป
วันนี้ก้อไปกนเลี้ยงบาสมาหนุกหนาดี
พี่ๆน่ารักันทุกคนเลยมีความสุขจัง
ถึงแม้ว่ารอบกายจะมีเพื่อนมากมาย
แต่สุดท้าย.............
กูก้อเดินคนเดียว 17 december WHO!!!A lonely person waits for someone to understand.
To come be a friend to come watch a movie and listen to music together.
To share sorrow and joy, to chat when the heart feels weak.
But when will I be able to meet that person.
Someone come forward and relate to me. Someone come be with me.
Who is the one who will help me? Please tell me.
.Let my fearful heart rest just once and let me know that one day I will meet this person.
And is there really someone who I am waiting for?
The days seem so empty,
each time I try to understand But today, inside, I cannot continue to take it anymore
each time I try to understand But today, inside, I cannot continue to take it anymore.
I watch the calendar as it changes, I watch the lovers who walk close to me.
I probably can’t do anything but look. Right here.
And someone who is waiting now, where is she?
10 december พอกานทีคนที่เธอไม่เคยแคร์...คนคนนี้คิดถึงเธอ
คนที่เธอไม่เคยสนใจ...คนนี้เป็นห่วงเธอ คนคนนี้รักเธอ.... คนที่มันรักเธอ...น้อยใจ..แต่เธอไม่สนใจ มากมาย..ด้วยความคิดถึง...แต่เธอ..ไม่เห็นมัน รอ..รอให้เธอโทรมาหา..แต่ก็ไม่โทรมา คนคนนี้มีค่าแค่ไหน...ยังเป็นคนที่เธอบอกว่า..รัก..คิดถึง..เป็นห่วง..อยู่อีกหรือปล่าว แต่ คนคนนี้ก็ยังคิดถึง..เป็นห่วงและรักเธออยู่เสมอและตลอดเวลา คนคนนี้..น้อยใจ..ก็แค่นั้นเอง รู้..ว่าเธอ..ไม่พอใจ...งอล...แต่คนคนนี้...คือคนที่รอ...รอเธอ จนเธอ....ไป คงอีกนาน...ที่จะได้เจอ... เพราะเธอก็ยังคง.....บอกให้รอ..... รอ..และ...รอ หรืออาจจะไม่ได้เจอกันอีก.....เลย..... เลิกแล้ว ทามได้แล้ว นี่กูเลิกได้แล้วจิงๆหรอเนี่ย
แปลก อยู่ดีๆ ก้อเกิดอาการเบื่อขึ้นมาซะงั้น
ไม่อยากตามแล้ว เหนื่อย มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย
มันไม่มีทางเปงไปได้อยู่แล้ว ที่จาเปงอย่างนั้น
พอกานที เบื่อ ไม่อยากหวังไรมากอีกแล้ว
07 december จาได้มั้ยเนี่ยโอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!
พรุ่งนี้สอบมิดเทอมแล้วเนี่ย หนังสือก้อยังไม่ได้อ่านเลย ไมมันขี้เกียดอย่างนี้วะเนี่ย
แล้วสอบสองวิชาหั้ยตายเถอะ ไมมันแย่อย่างนี้
สอบ EnG เวลาเรียนก้อหลับอย่างเดียวเลย
MaN sO ก้อไม่สนใจเรียนเอาแต่เล่นและนอน
แล้วกูจาทามข้อสอบได้มั้ยวะ กลุ้มจิงๆเลย
เบื่อโวยยยยยยย!!!
26 november กาสะลองวันนี้ คืนนี้ เปงวันที่กูมีความสุขมากที่สุดในโลกกว้าง เปงวันที่กูรวมถึงเพื่อน พี่ ที่มีเลือดสีอิฐ โลหิตสีขาว ได้ประกาศก้องหั้ยทุกคนรู้ว่า
เรานี้แหละคือมนุษยศาสตร์และสังคมศาตร์ ที่คัยหลายๆคนเคยดูถูกว่านี้หรอมนุด งั้นๆแหละ ไม่เหนมีไร
แต่เมื่อสักครู่นี้ทุกคนรู้แล้วว่า
"เราคือหนึ่งดอกกาสะลอง เกียรติเราก้องเกริกไกลไปทุกถิ่น จะฝากชื่อให้ทุกคน ได้ยลยิน ลือระบิน นามว่า กาสะลอง"
วันนี้ ทุกคนจะต้องจำเราได้ จำความเปงหนึ่งของเรา
พูดถึงความรู้สึกวันนี้ ตื่นเต้นมากๆเลย โดยเฉพาะตอนที่มีคนมาดูเยอะๆ กูเกือบเปงลมร้องเพลงต่อไม่ได้
ดีที่กูยังมีสติอยู่ หายใจเข้าลึกๆ มือกูสั่นมาก โดยเฉพาะเวลาร้องเพลงของคนะ กูภูมิใจมากๆเลยวันนี้
บรรยากาศวันนี้สนุกมากๆ กูได้ดูผู้นำเชียร์ของแต่ละคนะแล้ว กูชอบนะ สวยดี
วันนี้แอบเหนพี่นนท์เต้นผิดด้วย เสียดายที่ปีนี้ไม่ได้เหนพี่มิ่งเต้นรีด
ส่วนรีดคนะกูอะหรอ สวยที่สุดในโลกกว้าง ไม่มีคัยจาสวยเท่าอีกแล้ว
ผลของการแข่งขัน รีดที่สอง กองเชยร์ที่สาม ดีใจมากๆเลยนะวันนี้
หลังจากประกาศผลกานเสดเรีบยร้อย พวกกูก้อยกคนะกันไปเต้นกะคนะอื่น หนุกมากขอบอก
นี่เปงครั้งที่เท่าไหร่แล้วนะที่ได้รับการบูมจากพี่ แต่ไม่ว่าจากี่ครั้งกูก้อยังรู้สึกขนลุกและร้องไห้ทุกที
และนี่ก้อคือความภาคภูมิใจของกู
ไอ เลิฟ Hu sO
ไอ เลิฟ K k U
22 november ThE bALaNcEแตกต่าง...แต่เติมเต็ม (The Balance Of U & ME)
แปลกมั๊ย..ใครๆ ก็คิดว่า เวลากับนาฬิกาเป็นสิ่งที่คู่กันเสมอ จิง ๆ แล้ว มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นซักหน่อย เวลา... เดินไปข้างหน้า นาฬิกา.. เดินอยู่ที่เก่า เวลา.. เราไม่อาจย้อนกลับ นาฬิกา.. เราหมุนย้อนมันได้ เวลา.. เมื่อสูญเสียไปแล้วไม่อาจเรียกร้องคืน นาฬิกา.. เสียก็ซ่อม หรือซื้อใหม่ไปเลย เวลา.. ได้มาฟรีๆ ไม่ต้องแลกกะอะไร นาฬิกา.. ยิ่งสวยยิ่งแพง ใช้เงินซื้อมันมาทั้งนั้น แล้วอย่างนี้ มันจะคู่กันได้ยังไง ในเมื่อมันแตกต่างกันเหลือเกิน แต่ถามหน่อย.. ถ้าไม่มีนาฬิกา จะรู้เวลามั๊ย หรือถ้ามีแต่นาฬิกา แต่ไม่รู้จักเวลา จะมีประโยชน์อะไร ถึง 2 สิ่งจะแตกต่างกัน แต่ถ้ามันจะคู่กันแล้ว ย่อมมีจุดร่วมกันเสมอ เพียงแต่จะมองเห็นมันรึป่าว ฉันกับเค้า.. อาจไม่มีอะไรเหมือนกัน ฉันกับเค้า.. มีความคิด และวิถีชีวิตที่ต่างกัน ฉันกับเค้า.. อาจเดินกันคนละเส้นทาง ฉันกับเค้า.. อาจมีความฝันที่ห่างไกลกัน ฉัน.. อาจเหมือนกับเวลา ที่ชอบเดินไปข้างหน้า หาสิ่งใหม่ๆที่ท้าทาย โดยทิ้งหลายสิ่งไว้ข้างหลัง เค้า.. อาจเหมือนกับนาฬิกา ที่ยังเป็นแบบเดิมๆ ใช้ชีวิตและทำหน้าที่ไปเรื่อยๆ ในมุมเก่าๆ ฉันอาจไม่พบกับเค้าเลย ถ้าฉันยังดึงดันจะมองแต่ข้างหน้า ฉันอาจไม่พบกับเค้าเลย ถ้าฉันไม่มองไปข้างหลัง เค้ายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังอยู่แบบเดิมๆ เค้ายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของเขาไป แต่ฉันยังเฝ้ามอง เฝ้ารอ ความแตกต่าง อาจสร้างกำแพงบังเค้าไว้ แต่ฉันยังเชื่อมั่น ว่าซักวัน สิ่งนั้นน่ะแหละ ที่จะเชื่อมโยงใจเราเข้าหากัน ความแตกต่าง จะเติมเต็มส่วนที่เราขาดหาย และสุดท้าย ก็จะเหลือเพียงแค่คำว่า.. ** กันและกัน ** เหมือนกับเวลาและนาฬิกา ที่ยังคู่กันเสมอมา และตลอดไป ...........................................
อีกแค่สามวันก้อจามีการประกวดเชียร์คนะแล้ว อยากหั้ยถึงวันนั้นเร็วๆจังเลย
จาได้เจอพี่ๆที่น่ารักมากมาย และได้ชมเชียร์ของคนะต่างๆที่ส้อมกันมานาน
ที่สำคันจาได้เจอพี่ๆที่กูปลื้ม+ชอบ
พี่มิ่ง(ทันตะ) พี่นนท์(วิดยาการ) พี่แบงค์(ศึกษา)และพี่ๆรีดของคนะเรา
ที่น่ารักมากมายทุกคน
สันยาว่าจาทำหั้ยเต็มที่ ที่สุด เพื่อคนะ อิอิ
เลือดสีอิฐ...โลหิตสีขาว
*****
คุนเคยเปนแบบนี้ไหม
แบบว่า...ไปรักเค้าแต่เค้าไม่รักเรา แต่เราว่าเราอาจะดีกว่าคน ที่แอบรักคนอื่นๆ เพราะอย่างน้อยชั้นก็ได้คำว่า"น้องสาว"ที่เค้าให้คำ คำนี้กับชั้นอย่างเต็มใจ **************** แต่บางที่มันอาจจะไม่ดีก็ ได้เพราะในการเปงน้องสาวของชั้น มันเปงอะไรที่ไม่ค่อยดีสักเท่าไร เพราไม่ว่านองสาวคนนี้จะทำอะไรให้ก็ ไม่เคยอยู่ในสายตาของเค้าเลย เค้าคงเห็นเราเปงแค่ เ ด็ ก วุ่ น ว า ย จิงๆเราน่าจะรู้ ฐานนะของชั้น ให้มากกว่านี้แต่มันก็อยากที่ จะทำใจให้คิดกับเทอแค่พี่ชาย แอบเหงา 20 oktober ค่ายวันนี้เพิ่งกลับมาจากการเข้าค่ายปฏิบัติธรรมที่เวฬุวันมาอะ
ความรู้สึกก้อดีนะที่ได้ไป พอไปแล้วก้อรู้สึกดีมากขึ้นกว่าเดิม
เพราะรู้สึกว่าเราได้อะไรกลับไปเยอะ ไม่ใช่แค่ได้เกียรติบัตรใบเดียวเท่านั้น
ที่นี้สอนอะไรกับกุไว้เยอะ
ถึงแม้บางครั้งแต่เบื่อบ้าง
ง่วงนอนบ้าง
อารมเสียไปบ้าง
แต่เมื่เราได้นำคำสอนเหล่านี้กลับมาคิดทบทวน
มันก้อเปงเรื่องดีไม่ใช่หรอ
อีก 5 วัน ก้อจาเปิดเทอมแล้วดีใจจังเลย
จาได้กลับไปเรียน ทำกิจกรรมที่คนะที่มีรออยู่เพียบเลย
ทั้งไปพระธาตุพนม กีฬาน้องใหม่ ประกวดเชียร์
กูอยากทามแล้ว
ถึงแม้ว่าได้กลับบ้านไม่กี่วัน แต่มันก้อคุ้มที่ได้มาสร้างอนิสงส์หั้ยกะพ่อแม่
เลิพ นะ |
|
|
